Sa tawag, hindi na namin binaba kahit kung anu-ano nang ginagawa ko.. Kaya naman daw niya ako tawagan kahit 10 years pa.. Eh di okay.. At na-shock na lang talaga ako sa kaniya.. Akala ko, ako na pinakamalala sa isang bagay (sikret! ) pero may mas malala pa pala sa akin..

At nung nabasa ko na ang email naman niya sa akin, nasa Spam folder.. At eto ang sagot niya nung sinabi ko na napunta sa Spam yung email niya: “:)) sorry na my email address sounds like spam mail ) pero at least masarap na breakfast )”

Masayang almusal, kahit gutom na ako sa totoong pagkain, nabusog naman ang aking isipan para dito..

UNA, ang hirap kapag puso na talaga yung involved. Hay, bakit ganoon? Sobrang nakakapraning.

IKALAWA, ang hirap din magtrabaho para kumita ng pera. Pero wala naman akong choice, kailangan ko din talaga eh.

IKATLO, ang hirap mag-aral. Kailangan may disiplina ka. Para naman kasi ito sa hinaharap ko kaya kailangan siyang gawin. Bilang konti na rin lang, makapagtatapos na ako.

IKAAPAT, ang hirap mag-assume at mag-expect. Pero ang hirap din iwasan na hindi magawa yun.

At IKALIMA, ang hirap maging AKO. Pero ito talaga, wala na akong magagawa. Kahit mahirap, kailangan ko matutong mahalin itong sarili ko, kahit sobrang kinamumuhian ko pa siya.

Pahabol lang: Siguro, tama yung iba, hindi maganda na ipinaaalam mo sa mundo yung mga saloobin mo. Pero paano kung wala ka naman mapagsabihan, saan ka tatakbo eh hindi mo naman kaya dalhin lahat mag-isa. Wala lang.

Have a meaningful lenten season!